252
૨૫૨ - શ્રમિત છે ખરે ?
| લલિત વૃત્ત | |
| "Art thou weary, art thou languid?" | |
| અનુ. : હ. બ. ભટ્ટ | |
| ૧ | શ્રમિત છે ખરે ? કલાંત છે ખરે? અતિશ દુ:ખથી ખિન્ન તું ખરે? |
| ઈસુ કહે તને, " આવ, હું કને, પદ મળે અહીં શાંતિનું તને." | |
| ૨ | કવણ ચિહ્નથી ભોમિયો ગણી મન કરી શકું એહની ભણી? |
| ચરણ, હાથ ને પાંચળી વિષે કઠિન ઘા તણાં ચિહ્ન જો દીસે. | |
| ૩ | મુગટ રાજનો છે શું એહને શિર વિરાજતો ? તે કહો મને. |
| મુગટ મસ્તકે છે ખરેખરો, નહિ સુનાતણો - શૂળનો કર્યો. | |
| ૪ | કવણ લાભની આશ હ્યાં ધરું, પૂઠળ ખોળીને એહની સરું ? |
| વિવિધ શોક ને મે'નતો ઘણી, નયનથી વહે ધાર આંસુની. | |
| ૫ | અનુસરું કદી નિત્ય એહને, દઈ શકે શું એ આખરે મને ? |
| શ્રમ ટળે, હઠે શોક સામટા, ભવ તણો મહા પાર પામતાં. | |
| ૬ | શરણ પામવા વિનવું કદી, કઠિનતા ધરે મુશ્ખ 'ના' વદી? |
| ધરણિ, સ્વર્ગ બે વીતતાં લગી, 'નહિ' ન નીકળે ઈસુ મુખથી. | |
| ૭ | અનુસરે, જડે, સાચવે, મથે, શુભ કરે ખરે, એમ કો કથે ? |
| શહીદ, બોધકો, સંત, પ્રેરિતો દઢ મતે પડયા 'હા' ભણે જનો. |
Phonetic English
| Lalit Vrutt | |
| "Art thou weary, art thou languid?" | |
| Anu. : H. B. Bhatt | |
| 1 | Shramit chhe khare ? Kalaant chhe khare? Atish dukhathi khinn tu khare? |
| Isu kahe tane, " aave, hun kane, pad mahde ahi shaantinu tane." | |
| 2 | Kavahn chinhathi bhomiyo gahni man kari shaku ehani bhahni? |
| Charan, haath ne paansahdi vishe kathin gha tahna chinh jo deese. | |
| 3 | Mugat raajno chhe shu ehane shir viraajato ? Te kaho mane. |
| Mugat mastake chhe kharekharo, nahi sunaatahno - shoohdano karyo. | |
| 4 | Kavan laabhani aash hya dharu, poothahd khohdine ehani saru ? |
| Vividh shok ne me'nato ghani, nayanthi vahe dhaar aansuni. | |
| 5 | Anusaru kadi nitya ehane, dai shake shu e aakhare mane ? |
| Shram tahde, hathe shok saamata, bhav tahno maha paar paamata. | |
| 6 | Sharahn paamava vinavu kadi, kathinata dhare mushkh 'na' vadi? |
| Dharahni, svarg be veetataan lagi, 'nahi' na neekale Isu mukhathi. | |
| 7 | Anusare, jade, saachave, mathe, shubh kare khare, em ko kathe ? |
| Shaheed, bodhako, sant, prerito dadh mate padya 'ha' bhane jano. |
Translation
This translation was generated by AI and may contain errors. If something seems wrong, please check the original Gujarati text.
| Lalit meter | |
| "Art thou weary, art thou languid?" | |
| Tr. : H. B. Bhatt | |
| 1 | Is one truly weary? Is one truly faint? Art thou truly distressed with exceeding sorrow? |
| Jesus says to thee, "Come, to Me, here a place of peace is given thee." | |
| 2 | By what sign, counting Him as guide, can I set my mind and know of Him? |
| If on the feet, hands, and side are seen the marks of grievous wounds. | |
| 3 | Is there for Him a royal crown adorning His head? Tell me that. |
| A crown is indeed upon His head, not of gold—but made of thorns. | |
| 4 | What hope of gain should I hold here, and drawing near, follow after Him? |
| Various sorrows and many labors, and from the eyes flows a stream of tears. | |
| 5 | If I follow Him daily, what can He at last give to me? |
| Toil departs, all sorrows withdraw, when the great crossing of this world is attained. | |
| 6 | If ever I plead to gain refuge, will He be hard and say a difficult "no"? |
| Till earth and heaven both pass away, "no" will not come forth from Jesus' mouth. | |
| 7 | Who says that He follows, joins, keeps, strives, and truly does good? |
| Martyrs, teachers, saints, apostles, falling in firm conviction, say "yes," people declare. |
Image
Media - Lalit Chand